هدف از انجام آزمایش Test Bilirubin چیست؟
بیلی روبین یک رنگدانه زرد-نارنجی، یک محصول زائد بوده که در اصل با تجزیه طبیعی هِم تشکیل می شود. هم بخشی از هموگلوبین بوده که در سلول های قرمز خون (RBC) یافت می شود. بیلی روبین در نهایت برای دفع از بدن درکبد پردازش می شود. این آزمایش، میزان بیلی روبین را در خون برای ارزیابی عملکرد کبد فرد یا جهت کمک به تشخیص کم خونی های ایجاد شونده بر اثر تخریب سلول های قرمز خون (کم خونی همولیتیک) اندازه گیری می کند.
RBC ها معمولاً پس از تقریباً ۱۲۰ روز در جریان خون تحلیل می روند. هم به محض رهاسازی از هموگلوبین، به بیلی روبین تبدیل می شود. به این شکل از بیلی روبین، بیلی روبین غیرمتصل نیز گفته می شود و توسط پروتئین ها به کبد منتقل می شود؛ در آنجا، قندها به بیلی روبین برای تشکیل بیلی روبین متصل، اتصال پیدا می کنند. بیلی روبین متصل وارد صفرا شده و از کبد به روده کوچک عبور می کند؛ سپس در آنجا توسط باکتری ها تجزیه شده و در نهایت از طریق مدفوع، دفع می گردد. از اینرو، محصول نجزیه ای بیلی روبین، رنگ شاخص قهوه ای مدفوع را ایجاد می نماید.
یک مقدار کم (تقریباً ۲۵۰ تا ۳۵۰ میلی گرم) از بیلی روبین، روزانه در یک فرد بزرگسال سالم نرمال تولید می شود. بیشتر بیلی روبین (۸۵%) از RBC های آسیب دیده یا تحلیل رفته مشتق شده و باقی مانده آن از مغزاستخوان یا کبد، نشأت می گیرد. به صورت طبیعی، مقادیر کمی از بیلی روبین غیرمتصل در جریان خون رها می شود و در حقیفت هیچ بیلی روبین متصل در خون موجود نیست. هر دوی اینها را میتوان توسط تست های آزمایشگاهی اندازه گیری یا برآورد کرد و یک نتیجه بیلی روبین تام (مجموع اینها) نیز ممکن است گزارش شود. …
گروه علمی و تخصصی LabTests.ir به شما پیشنهاد میکند تا ادامه مطلب را در خصوص هدف از انجام آزمایش، سوالات رایج، مطالب مرتبط و … دنبال کنید.