مرجع تست‌های آزمایشگاهی Labtests.ir

هدف از انجام آزمایش Test Mercury چیست؟

جیوه عنصری است که در اشکال مختلف می تواند سمی باشد و در نمونه های مختلفی مورد آزمایش قرار می گیرد:

جیوه فلزی یا عنصری، مایعی است که اغلب در مواد پر کننده دندان، برخی از دماسنج ها و باطری ها استفاده می شود. نمونه های ادرار معمولاً برای تشخیص این شکل از جیوه مورد آزمایش قرار می گیرند
نمک های معدنی جیوه که با واکنش ترکیبات غیرکربنی با جیوه حاصل می شوند، معمولاً به شکل پودر یا کریستال بوده و گاهی اوقات در محصولات موضعی مانند کرم های روشن کننده پوست یا کرم های ضدعفونی کننده، مورد استفاده قرار می گیرند. نمونه های ادرار معمولاً برای تشخیص این نوع از جیوه مورد استفاده قرار می گیرند.
متیل جیوه و سایر ترکیبات آلی جیوه، محصولات واکنش بین جیوه و ترکیبات آلی کربنی هستند. باکتری هایی که حاوی سطوح بالایی از متیل جیوه هستند اغلب در ماهی های بزرگ گوشتخوار با سن بالاتر مانند کوسه ها و ماهی خال خال شاهی یافت میشوند. افرادی که این نوع از ماهی ها را می خورند ممکن است که در معرض این نوع از جیوه قرار گیرند. عمدتاً برای تشخیص سطوح بالای متیل جیوه، آزمایش خون صورت میگیرد.
جیوه با مقادیر کم در سرتاسر محیط پیدا میشود. این ماده با تجزیه مواد معدنی موجود در سنگ ها و خاک و به صورت محصول جانبی احتراق سوخت فسیلی و سوزاندن زباله، در محیط آزاد می شود. جیوه از طریق هوای تنفسی، جذب از طریق پوست و بلع غذا، وارد بدن می شود. این ماده همچنین در برخی از روکش های آینه، داروسازی و مواد شیمیایی کشاورزی مورد استفاده قرار می گیرد. در لامپ های کم مصرف فلورسانت (CFL) نیز مقادیر کمی از جیوه وجود دارد که برای ساخت اجزاء الکتریکی، سیم و دستگاه های سوئیچ کننده، بکار می رود.

برای مقادیر کم جیوه که اکثریت مردم در معرض آن هستند، معمولاً نگرانی برای سلامتی وجود ندارد. هرچند، اگر مردم در معرض غلظت های خطرناک جیوه، مثلاً در مکان های دفع ضایعات خطرناک قرار گرفته یا در تماس مزمن در طول دوره های زمانی طولانی باشند، بویژه اگر در شغل خود با فلزات سنگین کار می کنند، ممکن است علائم یا عوارض مرتبط با جیوه را نشان دهند.

تماس با مقادیر زیاد جیوه میتواند سمی باشد. میزان جیوه جذب شده توسط یک فرد و اثرات آن بر سلامتی او، بستگی به جیوه، غلظت آن و نوع تماس دارد. مطابق با انجمن ثبت مواد سمی و بیماری ها (ATSDR)، مقدار بسیار کمی از جیوه فلزی (کمتر از ۰٫۰۱%) توسط بدن جذب میشود، حتی اگر بلعیده شود. هر چند، اگر همان جیوه به صورت بخار استنشاق شود، تقریباً ۸۰% درون جریان خون جذب می شود. …

گروه علمی و تخصصی LabTests.ir به شما پیشنهاد می‌کند تا ادامه مطلب را در خصوص هدف از انجام آزمایش، سوالات رایج، مطالب مرتبط و … دنبال کنید.

کاربر گرامی: همواره دستورات پزشک معالج بر هر نوع منبع یا اطلاعات دیگری ارجعیت خواهد داشت.

 

لطفا به این مطلب رای دهید.
[کل: ۲ میانگین: ۵]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *