هدف از انجام آزمایش Test Clopidogrel (CYP2C19 Genotyping) چیست؟

این آزمایش کمک میکند به تشخیص اینکه آیا فرد به دلیل ساختار ژنتیکی خود به داروی کلوپیدوگرل، کمتر پاسخ می دهد. این تست به شناسایی تنوع ژنتیکی در ژن CYP2C19 می پردازد. گاهی اوقات احتمال دارد که پزشک این آزمایش را برای تعیین اینکه کلوپیدوگرل برای فرد مورد آزمایش مؤثر بوده یا داروی دیگری برای درمان مورد نیاز است یا خیر، توصیه کند.

 

کلوپیدوگرل دارویی است که بخشی از گروه داروهای با عنوان آنتی پلاکت بوده و برای پیشگیری از سکته و حمله های قلبی در افرادی بکار می رود که در معرض ریسک بالای این رخدادهای قلبی عروقی جدی هستند. این دارو با جلوگیری از دسته ای شدن پلاکت ها برای کمک به پیشگیری از تشکیل لخته های خونی مضر، عمل می کند.

 

معمولاً وقتی آسیبی برای عروق خونی رخ میدهد، پلاکت های خون به محل آسیب چسبیده و برای آغاز تشکیل یک لخته خون کمک به توقف خونریزی، به صورت دسته ای در می آیند. در افرادی که در معرض ریسک بالای حمله قلبی یا سکته هستند، این فرایند به صورت نامناسبی رخ داده و اینها را میتوان با داروهایی که از دسته ای شدن پلاکت ها جلوگیری می کنند، مورد درمان قرار داد.

 

کلوپیدوگرل به صورت یک شکل غیرفعال (که پیش دارو است) داده شده و پیش از اینکه بتواند مؤثر باشد، باید توسط بدن به شکل فعال تغییر داده شود (متابولیزه). برخی از افرادی که دارای تعدادی تنوع ژنتیکی در ژن CYP2C19 هستند، کلوپیدوگرل را به فرم فعال آن متابولیزه نمی کنند بعلاوه افرادی که این تغییرات ژنتیکی را در CYP2C19 ندارند. از اینرو، افرادی که دارنده تغییرات ژنتیکیCYP2C19 بوده که کلوپیدوگرل را مصرف میکنند شاید مصرف دارو برایشان منفعت کافی نداشته باشد و احتمالاً در معرض ریسک حمله قلبی یا سکته هستند. این آزمایش افرادی را مورد سنجش قرار می دهد که دو گونه CYP2C19 یا بیشتر را دارند.