هدف از انجام آزمایش Test Erythrocyte Sedimentation Rate (ESR) چیست؟

میزان رسوب دهی اریتروسیت (ESR) آزمایشی است که به طور غیرمستقیم میزان التهاب موجود در بدن را اندازه گیری می کند. این آزمایش در واقع میزان کاهش (رسوب) اریتروسیت ها (گلبول های قرمز) را در یک نمونه از خون که در یک لوله بلند، نازک و عمودی قرار داده شده را اندازه گیری می کند. نتایج به عنوان میلی متر مایع روشن (پلاسما) گزارش شده است که در قسمت بالای لوله پس از یک ساعت حضور دارند.

 

هنگامی که یک نمونه خون درون لوله قرار می گیرد، سلول های قرمز خون معمولا به آرامی حل می‌شود و پلاسمای روشن باقی می‌ماند. سلول های قرمز با افزایش میزان پروتئین ها، به خصوص پروتئین هایی که واکنش دهنده های فاز حاد هستند، سرعت بیشتری پیدا می کنند. سطح واکنش های فاز حاد مانند پروتئین واکنش (CRP) و فیبرینوژن در پاسخ به التهاب افزایش می یابد.

 

التهاب بخشی از پاسخ ایمنی بدن است. به عنوان مثال، می تواند حاد باشد، مثلا پس از ضربه، آسیب یا عفونت به سرعت در حال پیشرفت است یا می تواند در طول زمان (مزمن) با شرایطی نظیر بیماری های خود ایمنی یا سرطان رخ دهد.

 

ESR آزمایش تشخیصی نیست؛ آزمایش غیر اختصاصی است که ممکن است در شرایط مختلف افزایش یابد که اطلاعات کلی در مورد وجود یا عدم وجود یک بیماری التهابی را فراهم می کند.

 

در مورد سودمندی ESR با توجه به تست های جدیدتر به کار گرفته شده ، ابهاماتی وجود دارد. با این حال، تست ESR به طور معمول برای تشخیص و نظارت بر آرتریت موقت، واسکولیت سیستمی و پلی مالیگا رماتیسمی نشان داده شده است. ESR بسیار بالا برای تشخیص افتراقی بیماری روماتیسمی مفید است. علاوه بر این، ESR هنوز هم ممکن است گزینه خوبی در برخی موارد باشد، زیرا، برای مثال، آزمایشات جدیدتر در مناطقی با منابع محدود یا در حین نظارت بر روند بیماری در دسترس نیستند. …