هدف از انجام آزمایش Test Fetal Fibronectin (fFN) چیست؟

فیبرونکتین جنین (fFN) پروتئینی است که در مرز میان کیسه‌های آمنیوتیک (که کودک را احاطه کرده) و رحم مادر (آندومتر) تولید می‌شود. فیبرونکستین جنینی تا حد زیادی به این اتصال محدود می‌شود و تصور می‌شود که برای کمک به “چسباندن” یا حفظ یکپارچگی مرز میان کیسه‌های آمنیوتیک و پوشش رحم کمک کند. آزمایش فیبرونکتین جنین fFN را در مایع واژینال تشخیص می‌دهد تا پیش‌بینی خطر کوتاه مدت زایمان زودرس را نشان دهد.

 

براساس کالج آمریکا متخصص زنان و متخصص زنان و زایمان (ACOG)، حاملگی طبیعی حدود ۴۰ هفته است و زنی که از ۳۷ تا ۴۲ هفته زایمان می‌کند. زایمان زودرس بین ۲۰ تا ۳۷ هفته بارداری اتفاق می‌افتد.

 

fFN در مایعات واژینال در اوایل بارداری به علت رشد طبیعی و ایجاد بافت در محل اتصال بین آمنیوتیک و رحم یافت می‌شود، در حالی که سطح این فاز کامل است. fFN نیز در مایعات مهبل پس از ۳۶ هفته یافت می‌شود، زمانی که اغلب در مایعات واژینال ترشح می‌شود، زیرا بدن برای زایمان آماده می‌شود.

 

با این حال، fFN نباید بین ۲۲ تا ۳۵ هفته بارداری قابل تشخیص باشد. سطح بالاتر در این دوره منعکس‌کنندۀ اختلال در اتصال بین آمنیوتیک و پوشش رحم است. افزایش fFN در مایعات واژینال در طی این هفته‌های حاملگی با افزایش خطر ابتلا به زایمان زودرس و زایمان مرتبط است. بسیاری از زنان باردار علائمی را نشان می‌دهند که نشان‌دهندۀ زایمان زودرس است. این ممکن است شامل انقباضات رحم، تغییرات در تخلیۀ واژن، کمر درد، ناراحتی شکمی، فشار لگن، گرفتگی و انقباض گردن رحم باشد. با این حال، همۀ زنان دارای این علائم در واقع زایمان زودرس ندارند. بیشتر آن‍‌ها زایمان به‌موقع خواهند داشت.

 

متاسفانه، در حالی‌که زایمان زودرس می‌تواند پایان موفقیت آمیز داشته باشد، هنگامی که کودک رحم را زود ترک می‌کند، ممکن است عوارض جدی به دنبال داشته باشد. نوزادان نارس اغلب مشکل تنفس و تغذیه را دارند. ریه و سایر اندام بدن آن‌ها نارس هستند و به طور طبیعی عمل نمی‌کنند و فشار بر آن‌ها می‌تواند مشکلات سلامتی مداوم را ایجاد کند. هر چه نوزاد نارس‌تر باشد، بیشتر احتمال دارد که عوارض را تجربه کند. …