بدن از سیستمهای بازخوردی جهت کنترل عملکردهای خاصی استفاده می کند. یک سیستم بازخوردی از یکی از محصولات یک مسیر ( معمولا محصول نهایی) برای کنترل فعالیت مسیر و تنظیم میزان آن محصول استفاده می کند. کنترل بازخوردی ممکن است مثبت یا منفی باشد.

جهت درک بازخورد منفی، به چگونگی کنترل دما در منزل توسط ترموستات فکر کنید. برای مثال فرض کنید ترموستات روی 70 درجه فارنهایت ( غلظت محصول نهایی) تنظیم شده است. هنگامیکه دما به زیر 70 درجه افت کند سیستم بازخوردی به راه افتاده و سیستم گرمایش هوای گرم را به داخل خانه پمپ می کند. وقتیکه دما به 70 درجه برسد ترموستات سیستم گرمایش را خاموش می کند ( محصول بیشتری ساخته نمی شود؛ هوای گرم بیشتری تولید نمی شود). یک سیستم بازخوردی منفی یک حالت یکنواخت یا متعادل را نگه می دارد و این همان چیزییست که در بدن زیاد اتفاق می افتد.

سیستم بازخوردی مثبت نرخ تولید محصولات را افزایش می دهد. این تمایل دارد که موجب تغییر در سیستم بجای نگهداری یک حالت یکنواخت گردد. فردی را تصور کنید که سخت کار می کند و بخاطر سختکوشی مورد تمجید قرار می گیرد ( بازخورد مثبت )، آن فرد سخت تر کار می کند و انتظار تمجید بیشتر را دارد. تعداد کمی سیستمهای بازخوردی مثبت در بدن وجود دارند. اگرچه، یک مثال تولید شیر است. عمل مکیدن نوزاد تولید پرولاکتین در بدن می کند که منجر به تولید شیر می شود؛ مکیدن بیشتر منجر به تولید پرولاکتین بیشتر و به تبع آن تولید شیر بیشتر می شود. این یک سیستم بازخوردی مثبت است از آنجائیکه محصول (شیر)، مکیدن بیشتر و هورمون بیشتر را تولید می کند. زمانیکه کودک دیگر از شیر مادر تغذیه نکند هورمون پرولاکتین کاهش یافته و تولید شیر نیز قطع می شود.