برای ماه ها، شهر فلینت میشیگان با یک بحران سلامتی عمومی بر اثر آب آلوده به سرب دست و پنجه نرم می کرد که بر هزاران نفر از ساکنین آنها بویژه بچه ها تأثیر گذاشته بود. گروهی از محققین که اب فلینت را برای آلودگی با سرب مورد آزمایش قرار داده بودند در همان ابتدا مشکل را کشف کردند. مقامات زمانی این مسأله را پذیرفتند که متخصصین اطفال محلی نشان دادند که تعداد کودکان با افزایش سطوح سرب در خون رو به فزونی می باشند.

پیش از 30 آوریل 2014، شهر فلینت آب را از شهر دیترویت خریداری نمود. به آن آب ماده شیمیایی با عنوان ارتوفسفات اضافه شده بود که از نشت سرب و مس موجود در لوله های آب به درون آب آشامیدنی جلوگیری می کرد. در تلاش برای کاهش هزینه ها، مدیریت فلینت تصمیم گرفت که منابع آب شهری را به رودخانه فلینت تغییر دهد. آن آب با ارتوفسفات تیمار نشده بود.

بزودی پس از این تغییر، ساکنین فلینت شروع به شکایت از آب قهوه ای بوداری نمودند که از شیرهای آب خارج میشد بعلاوه جوش های پوستی، ریزش مو و مشکلات تنفسی که بروز داده بودند. با وجود آنکه مقامات ایالتی و شهری ساکنین فلینت را متقاعد کردند که آب برای نوشیدن ایمن است، نگرانی ها درباره مسمومیت با سرب بوجود آمد. در آگوست 2015، محققین ویرجینیا تک (Virginia Tech) نمونه های آب فلینت را آزمایش نموده و دریافتند که 42% دارای سطوح سرب بوده که از 5 بخش در میلیارد (PPB) بالاتر بوده است که نشاندهنده "یک مشکل جدی آب حاوی سرب" می باشد.

در همین زمان، دکتر Hanna Attisha، یک متخصص کودکان در فلینت، شروع به ارزیابی مسأله سرب نمود. او نتایج آزمایشات روتین سرب موجود در خون را برای 1746 کودک در فلینت، پیش و پس از آوریل 2014 مقایسه نمود. درصد بچه هایی که سطوح خونی سرب 5 میکروگرم در دسی لیتر (mcg/dl) یا بیشتر داشتند، از زمان تغییر به رودخانه فلینت افزایش یافته بود. در بخش هایی از شهر، این درصد سه برابر شده بود.

هرچند در ابتدا مقامات میشیگان در مقابل آزمایشات متخصص کودکان مقاومت می کردند، دپارتمان خدمات انسان و سلامتی میشیگان در نهایت یافته های دکتر Hanna Attisha را تأئید نمود. کمی پس از آن، شهر فلینت استفاده از رودخانه فلینت را متوقف کرده و دوباره از شهر دیترویت آب دریافت نمود. پیش از این تغییر دوباره به شهر دیترویت، سطوح سرب در تقریباً 20% نمونه ها از 15 PPB، حد آستانه ای که توسط مؤسسه حفاظت از محیط زیست آمریکا تعیین (EPA) برای اقدامات درمانی تعیین شده بود، فراتر رفت. از ژانویه و پس از تغییر مجدد منابع آب، کمتر از 10% آزمایشات آب بیش از 15PPB بودند.

بر اساس یک مقاله در اخبار شیمیایی و مهندسی (Chemical and Engineering News)، "حالا که فلینت به منابع آبی دیترویت بازگشت کرده است، ممکن است چندین ماه تا یک سال طول بکشد که خوردگی [لوله های آب] تا سطوح نرمال کاهش یابد و غلظت های سرب به یک محدوده قابل قبولی برگردند." مهندسین محیط زیست می گویند، درس آموخته شده از بحران فلینت این است که نظارت پیوسته منابع آبی بسیار مهم می باشد، بویژه زمانی که از یک منبع به منبع دیگری تغییر کرده باشند.

سرب سمی است، بویژه برای کودکان. کودکانی که در معرض سرب قرار می گیرند با افزایش قابل ملاحظه ریسک عملکرد ناقص مغز و عملکردهای شناختی، ضریب هوشی (IQ) پائین تر همچنین مشکلات یادگیری و رفتاری روبرو می شوند. سرب همچنین سبب آسیب بلند مدت در بزرگسالان از قبیل افزایش ریسک فشار خون بالا و آسیب کلیوی می گردد.

در حالیکه بحران فلینت، آگاهی ها را درباره وجود سرب در سیستم های آب شهری و لوله کشی خانه ها افزایش داد، رنگ های بر پایه سرب نیز تهدیدی برای میلیونها کودک آمریکایی می باشند. خانه هایی که پیش از سال 1978 ساخته شده اند ممکن است حاوی رنگ بر پایه بر سرب و غبارهای حاوی سرب باشند. کودکان کوچکتر از 6 سال بیشترین احتمال در معرض قرار گرفتن را دارند زیرا آنها اغلب دست هایشان را در دهان شان قرار می دهند که به صورت تصادفی غبار یا خرده های رنگ حاوی سرب را می بلعند. آنها همچنین می توانند غبار سرب را تنفس کرده و اشیاء آلوده به سرب را در دهان بگذارند یا بجوند.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) از سطح آستانه 5 mgc/dl خون برای شناسایی بچه هایی استفاده می کند که در محیط هایی زندگی می کنند که آنها را در معرض خطرات سرب قرار می دهند. آکادمی متخصصین اطفال آمریکا (AAP) به طور اختصاصی آزمایش سرب خون را برای هر کودک تحت پوشش اقشار کم در آمد در 1 سالگی و مجدداً در 2 سالگی توصیه می نماید. بعلاوه، AAP به پزشکان توصیه می کند که تمام کودکان در معرض ریسک سرب را مورد سنجش قرار داده و غربالگری تمام بچه های 1 و 2 ساله را در نظر بگیرند.

اقداماتی وجود دارند که مردم می توانند در جهت جلوگیری از تماس کودکان با سرب انجام دهند، نظیر نوسازی ایمن خانه های قدیمی. (برای کسب اطلاعات بیشتر، اینفوگرافیک CDC را ببینید.)

اقداماتی که طی دو دهه گذشته صورت گرفته اند، از جمله اصلاحات در قانون آب شرب ایمن و قانون سرب و مس EPA به میزان بارزی تماس با سرب را در آب شیر خانه ها کاهش داده اند. اما همانطور که فلینت شاهد آن بود، سرب هنوز می تواند در برخی از شیرهای آب فلزی، لوله کشی های داخلی یا لوله هایی که خانه را به لوله کشی اصلی آب در خیابان متصل می کنند، پیدا شود.

شما نمی توانید سرب را در آب شرب ببینید، بچشید یا بو کنید. تنها راه دانستن اینکه آیا آب شیر حاوی سرب است آزمایش آن می باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر، از صفحه اینترنتی CDC، سرب در آب دیدن نمائید.