بتازگی، مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) آمریکا، توصیه های غیر الزام آور جدیدی را برای پزشکانی منتشر کرد که داروهای مخدر را برای بیماران با درد مزمن تجویز می کنند. CDC امید دارد که توصیه های جدید، با عنوان دستورالعمل CDC برای تجویز مخدر برای درد مزمن، ایالت متحده، 2016، به تأمین کنندگان مراقبت های بهداشتی اولیه کمک کنند که درمان های مؤثر و ایمن را برای بیماران فراهم کنند.

افیون ها (یا مواد مخدر)، دسته ای از داروها هستند که شامل داروی غیرقانونی هروئین بعلاوه مسکن های درد نسخه ای مانند مرفین، کودئین، اکسی کودون و هیدروکودون می باشند. داروهای نسخه ای برای درمان درد مؤثر بوده و زمانی که طبق دستورالعمل پزشک برای مدت کوتاهی مورد استفاده قرار گیرند، معمولاً ایمن هستند. اگرچه، اگر برای مدت زمان طولانی برای درد مزمن استفاده گردند، حتی زمانی که به صورت تجویزی مصرف شوند، می توانند منجر به وابستگی و اعتیاد شده و در صورت سوء مصرف می توانند به اوردوز کشنده منجر گردند.

CDC توصیه هایی را در پاسخ به افزایش بارز اوردوزهای مخدر نسخه ای در طی چند سال گذشته منتشر کرده است. Tom Freiden, M.D.,M.P.H مدیر CDC در بیانیه ای می گوید، "هر روزه بیش از 40 آمریکایی از اوردوز افیون های نسخه ای جان خودرا از دست می دهند، اکنون باید عمل کنیم". "افیون هایی که بسیار تجویز می شوند - تا حد زیادی برای درد مزمن - محرک اصلی اپیدمی (همه گیری) اوردوز دارویی در آمریکا هستند"، دکتر فریدن اضافه می کند. "این دستورالعمل، اطلاعات لازم برای اتخاد تصمیمات آگاهانه تر درباره درمان را به پزشکان و بیماران می دهد."

یکی از 12 توصیه در دستورالعمل های جدید برای تأمین کنندگان مراقبت های بهداشتی اولیه است که پیش از تجویز افیون ها، بر بیماران آزمایش دارویی ادرار را انجام داده و اگر بیماران تحت درمان با داروهای مخدر باقی ماندند، سالی یکبار آزمایش ادرار را انجام دهند. یک هدف آزمایش ادرار، دانستن آن است که آیا بیماران، دیگر داروهای نسخه ای یا داروهای غیرقانونی را استفاده می کنند که میتواند ریسک اوردوز را در آنها افزایش دهد.

بر اساس CDC، "آزمایشات دارویی ادرار می توانند اطلاعاتی را درباره مصرف دارویی فراهم آورند که توسط بیمار گزارش نشده است"، و همچنین می توانند پزشکان را آگاه کنند که ممکن است بیماران داروهای افیون را طبق تجویز پزشک مصرف نمی نمایند.

پیش از آزمایش، پزشکان باید به بیماران توضیح دهند که آزمایش دارویی ادرار به منظور افزایش ایمنی آنها می باشد. آنها باید گفتگویی صریح و صادقانه درباره مصرف داروهای نسخه ای و دیگر داروها و اینکه آزمایش ممکن است نتایج غیرقابل انتظاری را بدهد، داشته باشند. بر اساس دستورالعمل ها، "این به بیماران فرصتی را می دهد که اطلاعاتی را درباره تغییرات در مصرف افیون های نسخه ای یا دیگر داروها بدهند". پزشکان نیز باید بیماران را درک کرده و نتایجی را که آزمایشات دارویی ادرار ممکن است نشان دهند از قبیل وجود یا عدم وجود داروهای نسخه ای و یا غیرقانونی به بیماران توضیح دهند.

معمولاً، آزمایشات دارویی ادرار شامل یک پنل اولیه از تست های غربالگری بوده که می توانند دسته های مختلف داروها را شناسایی کنند. نتایج مثبت ممکن است با تست های تأئیدی که داروهای خاص موجود را شناسایی می کنند، دنبال شوند. اگر دارویی که بیمار مصرف می کند در پنل موجود نباشد، ممکن است به صورت جداگانه آزمایش شود. (برای دانستن اطلاعات بیشتر، مقاله آزمایش سوء مصرف مواد را ببینید.) در حالیکه آزمایش دارویی ادرار می تواند نشان دهد که آیا فرد یک داروی خاص را استفاده می کند یا خیر، نمی تواند میزان مصرف یا دوزی را که آن فرد مصرف کرده است نشان دهد.

پزشکان باید درباره نتایج غیرقابل انتظار با آسیب شناسان، دانشمندان یا سم شناسان در آزمایشگاه و بیمار صحبت کنند. دستورالعمل ها می گویند، "صحبت با بیماران پیش از یک آزمایش تأئیدی اختصاصی می تواند گاهی اوقات باعث توضیح داوطلبانه بیمار درباره وجود یا عدم وجود یک ماده خاص شود".

CDC از بیماران درخواست می کند تا به دستورالعمل ها به عنوان یک فرصت نگاه کرده و بدانند که نتایج دارو می تواند برای افزایش ایمنی آنها استفاده شود. پس از صحبت با پزشک، بیماران بعنوان مثال ممکن است به سمت مسکن های درد غیر مخدر یا درمانی هدایت شوند که شامل دارو نمی باشد، برای ارزیابی های مکررتر توسط پزشک برنامه ریزی کنند یا برای درمان سوء مصرف مواد ارجاع داده شوند.