اداره غذا و داروی آمریکا (FDA) توصیه می کند که تمام بیماران تشخیص داده شده به هپاتیت C که درمان را با داروهای ضد ویروسی مستقیم-اثر (DAA) را آغاز کرده اند، باید برای عفونت همزمان (co-infection) هپاتیت B مورد آزمایش قرار گیرند. بیمارانی که به صورت همزمان عفونی شده اند برای اطمینان از اینکه عفونت هپاتیت B آنها هنگام درمان شدن عفونت هپاتیت C بدتر نمی شود، نیاز به نطارت در طول درمان و پس از درمان دارند. انجمن مطالعه بیماری های کبدی آمریکا (AASLD) و انجمن بیماری های عفونی آمریکا (IDSA) توصیه هایی مشابه را در یک آپدیت جدیداً منتشر شده در دستورالعمل های HCV خود صادر نمودند.

در آمریکا، تقریباً 1.4% افرادی که با ویروس هپاتیت C (HCV) عفونت پیدا می کنند، با ویروس هپاتیت B (HBV) نیز عفونی می شوند. مشابه با HCV، HBV کبد را عفونی کرده و آسیب می زند و از طریق خون یا مایعات بدن فرد آلوده سرایت پیدا می کند. برخی افراد با عفونت HBV مزمن بدون نشانه بوده و ممکن است ندانند که آلوده هستند.

برای پیشگیری از پیشرفت بیماری کبدی، کاهش نشانه ها و حذف HCV از بدن، می توان آن را با DAA مورد درمان قرار داد. در مقایسه با درمان های قدیمی تر، این داروها به میزان زیادی نرخ علاج HCV را بهبود بخشیده اند. در افرادی که به صورت همزمان با HBV آلوده شده اند، بار ویروسی هپاتیت B می تواند کم باشد، در حالیکه HCV به صورت فعالانه تکثیر شده و به کبد آسیب می زند. زمانی که هپاتیت C در افراد همزمان عفونی شده، با DAA درمان می شود، HBV می تواند مجدداً فعال شده و باعث آسیب کبدی شدید گردد. در برخی موارد، این می تواند بسیار سریع رخ داده و منتهی به نارسایی کبدی و مرگ گردد.

برای افزایش آگاهی این ریسک، FDA یک هشدار ایمنی جدیدی را صادر کرده است. این نیاز به یک هشدار Boxed warning -  که حساسترین سطح هشدار است - درباره ریسک فعالسازی مجدد HBV دارد که به برچسب های دارویی DAA اضافه شود. هشدار Boxed warning، پزشکان را برای غربالگری و نظارت برای HBV در تمام بیمارانی که درمان DAA را دریافت می کنند، هدایت می کند. این هشدار همچنین در بروشور اطلاعات بیمار یا دستورالعمل های دارویی برای داروهای DAA گنجانده خواهد شد. برای ملاحظه فهرستی از داروهایی که نیاز به هشدار Boxed دارند، از آگهی های ایمنی FDA بازدید نمائید.

AASLD و IDSA در دستورالعمل های بروز رسانی شده درباره HCV، آزمایشات خونی را برای تشخیص عفونت همزمان با HBV توصیه می کنند. (برای کسب جزئیات بیشتر درباره این آزمایشات، تست هپاتیت B را ببینید.) بیمارانی که نتیجه آزمایش مثبت دارند و داروهای ضدویروسی برای هپاتیت B را دریافت نمی کرده اند باید بر سطوح DNA ویروسی HBV (بار ویروسی) در هنگام و پس از درمان با HAA نظارت داشته باشند. آزمایشات DNA ویروسی HBV، ماده ژنتیکی ویروس هپاتیت B را در خون شناسایی می کنند. اگر بار ویروسی HBV بسیار بالا باشد، ممکن است بیماران نیاز داشته باشند که درمان برای هپاتیت B را آغاز کنند.

پیش از آغاز درمان برای هپاتیت C، لازم است که بیماران اگر سابقه عفونت با هپاتیت B یا سایر بیماری های کبدی را دارند، با پزشکان خود صحبت کنند. آنها باید هر گونه عوارض جانبی از طرف داروها را گزارش کنند و اگر علائم یا نشانه هایی را تجربه کردند که حاکی از مشکلات جدی کبدی میباشند، مانند خستگی، ضعف، کاهش اشتها، حالت تهوع و استفراغ یا زردی چشم ها یا پوست (یرقان)، سریعاً با پزشک خود تماس بگیرند.

کسانی که از قبل درمان DAA را برای هپاتیت C آغاز کرده اند نباید بدون مشورت با پزشک داروهای خود را قطع کنند. توقف زودهنگام درمان می تواند منتهی به این شود که ویروس، کمتر به دیگر درمان های هپاتیت C پاسخ دهد.