به افراد دیابتی که با انسولین درمان می شوند آموزش داده می شود تا سطوح قند خود را به صورت منظم چک کنند بطوریکه اگر سطوح بسیار بالا یا پائین باشند، میتوانند دوزهای انسولین خود را تنظیم کنند. بسیاری از دیابتی های نوع 2 که با انسولین درمان نمی شوند، از خود نظارتی برای کمک به بررسی اینکه آیا سطوح انسولین آنها تحت کنترل است، استفاده می کنند. اکنون مطالعه جدید بر نطارت منظم گلوکز افراد مبتلا به دیابت نوع 2 غیر انسولینی دریافته است که برای این بیماران، نظارت روزانه سطوح قند، کنترل قند یا کیفیت زندگی آنها را بهبود نبخشیده است. در نتیجه این مطالعه محققین پیشنهاد می کنند که این بیماران نباید به صورت روتین سطوح قند خود را نظارت کنند. این مطالعه در ژورنال انجمن پزشکی آمریکا، پزشکی داخلی به چاپ رسیده و در جلسات علمی احیر انجمن دیابت آمریکا مطرح شده است.

افراد مبتلا به دیابت نوع 2، شایعترین شکل آن در آمریکا، ممکن است انسولین تولید کنند اما یا به اندازه کافی تولید نمی کنند یا بدن آنها به اثرات انسولین مقاوم شده است. درمان بستگی به شدت بیماری دارد. دیابتی های نوع 2 در در طیفی از بیمارانی قرار می گیرند که می توانند سطوح قند خون خود را با رژیم غذایی و ورزش کنترل کنند، کسانی که دارو مصرف می کنند تا کسانی که نیاز به تزریق روزانه انسولین دارند. هر چند بسیاری از افراد دیابتی نوع 2 که نیاز به انسولین ندارند به صورت روتین قند خود را یک یا چند مرتبه در روز به چک می کنند، این عمل سؤال برانگیز بوده است.

مطالعه JAMA یکساله که بتازگی صورت گرفته، در بیش از ده ها اعمال مراقبت پزشکی اولیه در کارولینای شمالی انجام گرفت و شامل 450 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 با متوسط سن 61 سال میشد. بیماران در یکی از سه گروه قرار داده شدند: بدون نظارت بر گلوکز، نطارت روزی یک مرتبه و نطارتی که شامل پیام های پشتیبان منطم درباره کنترل دیابت نوع 2 میشد. برای تمام سه گروه، محققین کیفیت زندگی بیماران و سطوح هموگلوبین A1c را که میزان متوسط فند خون را طی 2 تا 3 ماه گذشته سنجش می کند، مورد بررسی قرار دادند. در پایان تحقیقات، محققین هیچ تفاوتی را در کیفیت زندگی یا کنترل قند بین بیمارانی که سطوح قند خون را چک می کردند و آنهایی که این عمل را انجام نمی دادند، پیدا نکردند.

Katrina Donahue, MD, PhD، محقق ارشد این مقاله و سرپرست تحقیقات در دانشگاه کارولینای شمالی، واحد پزشکی خانواده می گوید که تصمیم برای انجام آزمایش یا عدم انجام آن برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 به پزشکان و بیماران محول شده است. اگرچه، او در مطالعات خود دریافته است که "آزمایش روزانه نه تنها هزینه مالی را تحمیل می کند، بلکه می تواند نوعی فشار روانی هم ایجاد کند و میزان افسردگی یا اضطراب را در برخی از بیماران اضافه نماید." دکتر Donahue اضافه می کند که "بیماران و پزشکان هنگامی که تعیین می کنند که آیا نظارت خانگی قند خون مناسب و بجا می باشد یا خیر، باید هر شرایط واحدی را در نظر بگیرند..." او می گوید،"برای اکثریت بیماران هزینه ها بر مزایا سنگینین پیدا می کنند. اگر بیمار و پزشکان به این نتیجه برسند که نظارت خانگی لازم نمی باشد، این تصمیم می تواند هر ساله برای بیمار صرفه جویی صدها دلار و بسیاری از لوازم جانبی دستگاه قند خون را در پی داشته باشد."