به دلیل اینکه وریدهای کودکان کوچکتر می باشد و لازم است که میزان خون گرفته شده دقیقاً مورد پایش قرار گیرد، دقت خاصی موقع خونگیری از بیماران کودک اعمال می شود. معمولاً یک تکنسین مجرب تر به کمک یک دستیار این عمل را انجام می دهند. برای بچه های بزرگتر از دو سال، وریدی در گودی داخلی آرنج محلی است که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد. اینجا نکاتی وجود دارند که می توانند کمک کنند.
بدانید که آیا کودک میخواهد مشارکت کند؟ - یکی از اساسی ترین موضوعاتی که باید انجام دهید دانستن این است که آیا بچه قصد همکاری دارد. برخی کودکان می خواهند تماشا کنند؛ بقیه به آن طرف نگاه می کنند. اگر بچه نمی خواهد تماشا کند، کاری دیگر را انجام دهید، مانند نگاه به یک کتاب جالب که همراه خود آورده اید یا خواندن یک موسیقی مورد علاقه او. می توانید از او بپرسید، "آیا علاقه داری که ببینی چگونه پرستار این کار را انجام می دهد یا می خواهی که با من به این کتاب نگاه بیندازی؟"
تمرین کردن - راهی را برای کودک جهت تمرین در منزل پیش از آزمایش پیشنهاد کنید. برای مثال، می توانید ثابت نشستن را با بچه تمرین کنید و می توانید با گفتن اینکه "به من نشون بده که چطور بی حرکت می مانی، حالا به من نشان بده که چگونه تکان می خوری، اکنون نشان بده که دوباره بی حرکت می مانی."، این تمرین را دوره کنید. تمرین می تواند به بچه کمک نماید احساس خونسردی نموده و بدن خود را کنترل کند؛ حتی ممکن است از اینکه توانایی خود را نشان داده است احساس غرور و افتخار کند.
آنها را برای "اوف شدن" آماده کنید - به کودک بگوئید که بدنشان کمی زخم یا "اوف" می شود و درد کوچکی حس می کنند اما این بسیار سریع است و آن زخم برطرف خواهد شد. پیش از ورود به اتاق، درباره کسانی که بچه خواهد دید (افرادی در یونیفورم) به او بگوئید و درباره کاری که قرار است انجام دهند، توضیح دهید، از اینرو او انتظارات حقیقی و واقعی خواهد داشت. خوب است به بچه ها بگوئید که حتی خونگیری برای بزرگترها هم مشکل است سعی نکنید که با گفتن عباراتی چون "خوب باش" بچه را متقاعد کنید، چون اینها ممکن است به او احساس خجالت بدهند.
در کنار بچه خود بمانید - معمولاً والدین تشویق می شوند که هنگام خونگیری در کنار فرزند خود مانده و به او کمک نمایند. هنگامی که کودک دراز کشیده، می توانید رو در روی او قرار گیرید و تلاش کنید که راحتی فیزیکی، پرت کردن حواس او از وضعیت و یاری او را فراهم کنید.
تا 3 بشمرید و به خود آرامش دهید. تنفس عمیق یک تکنیک مفید می باشد. بیرون دادن آرام نفس، وریدها را پُر و شل نگاه می دارد که خونگیری را آسانتر می کند. این تکنیک به کودک هم به صورت روانی و هم فیزیکی کمک می نماید. به بچه اجازه دهید تا 3 بشمرد یا فردی را انتخاب کند تا اینکار را انجام دهد (پدر مادر، پرستار یا تکنسین آزمایشگاه برای مثال) و این به کودک کنترل بیشتری می دهد. بچه ای که شمارش را انجام می دهد می تواند مطمئن باشد که پیش از گفتن آخرین شماره از نظر روانی آماده بوده و تکنسین هم پیش از آن سوزن را وارد نمی کند.
انتظار برای فقط خونگیری از نوک انگشت را نداشته باشید - والدین اغلب این اشتباه را انجام میدهند که به بچه های خود بگویند که آزمایش فقط نیاز به خونگیری از نوک انگشت خواهد داشت. غافلگیری ایجاد شده در شرایط غیر از آن می تواند بچه را دلسرد و مضطرب کند. بیشتر آزمایشات تشخیصی نیاز به نمونه ای بزرگتر داشته که از یک ورید و نه مویرگ به دست می آید. در صورت وجود تست نوک انگشت می توانید آن را درخواست کنید، اما هنگام صحبت با بچه خود از روشی که استفاده خواهد شد اطلاع داشته باشید، از اینرو می توایند او را راحت تر متقاعد کنید.
